Karin van Egmond
OFFLINE
€ 2948,-
777
Team totaal: € 8.844,-

Mijn actie


Ik doe mee omdat:
wij nu al zonder onze lieve man en papa verder moeten. Dit is een onbeschrijfelijk gevoel... Daarom wil ik voor de 'Nico's van nu en van de toekomst' proberen een verschil te maken. ~Una in perpetuum *** Voor altijd samen~



Samen verschil maken

Kanker is één van de grootste doodsoorzaken in Nederland. Patiënten zitten nu nog vaak onnodig lang in onzekerheid. Meer onderzoek is nodig om betere behandelingen mogelijk te maken. Om hogere genezingspercentages te creëren. Wetenschappelijk onderzoek wordt voor een groot gedeelte bekostigd uit donaties. Daarom is Stichting STOPhersentumoren.nl opgericht; We willen de best mogelijk zorg voor kankerpatiënten.

Cheque NicovanEgmond

Ons statement:

"Het mag niet meer voorkomen dat bij het woord hersenkanker onherroepelijk het woord doodvonnis aan elkaar verbonden wordt."

Het donatieconcept van 3BergenTocht.nl.nl is uniek in zijn soort, want via de donatie knoppen op onze website gaan de donaties rechtstreeks en dus voor 100% naar de rekening van de kankerbestrijdingsstichting.

Mijn info

Karin
van Egmond
18 juli 2018
De Bergtoppers *Voor Nico*
De Bergtoppers *Voor Nico*

Blog

Mei 8, 2018

Inmiddels zijn we een maand verder na het overlijden van mijn prachtige man en lieve vader van Sophie . Ik weet nu niet of het pas een maand is of dat het al een maand is... Voor mijn gevoel heb ik de laatste tijd dingen gedaan die me normaal een jaar zouden kosten. Of waarvan ik dacht dat ik ze überhaupt niet zelf zou kunnen. Maar ik probeer bezig te blijven om maar niet te hoeven nadenken. Nadenken geeft mij veel verdriet, gevoel van onmacht en boosheid. Maar ook fijne momenten van mooie herinneringen. Al zijn deze vaker met een lach dan met een traan. Nico zijn laatste weken zijn zwaar geweest. Heel zwaar. Dat deze ziekte zoveel kan doen met een mens blijft voor mij ongelofelijk. Waar je iemand door en door denkt te kennen veranderen ze ongemerkt in een ander persoon. Nog steeds de man waar ik van hou maar in een andere vorm. Wanneer dit begonnen is kan ik eigenlijk niet goed peilen. Het is er echt ingeslopen. Nu had ik het "geluk" dat Nico nog liever werd dan hij altijd al was. Ging amper strijd met mij aan en had zelf voor ogen dat ik het allemaal wel wist wat goed voor hem was. Ik heb wel geleerd de laatste tijd om voor ons op te komen en neem me dan ook voor om dit in de toekomst te blijven doen. Dingen aankaarten vanuit je eigen gedachten ook al denk je dat de artsen er voor geleerd hebben. Er zijn best nog wel een hoop dingen gebeurt wat niet nodig had geweest of had mogen gebeuren. Een ingreep buiten mijn weten om waardoor Nico in een coma had kunnen raken waar hij nooit meer uit zou zijn gekomen bijvoorbeeld. Dat ik hem 4 weken thuis heb mogen verzorgen, met alleen in de ochtend wat hulp van de thuiszorg, is voor mij verschrikkelijk waardevol geweest. Ik weet dat hier bij een aantal mensen een hoop vraagtekens zijn gezet of dat wel juist was. Maar ik had het nooit anders willen doen. Hem verzorgen en daarbij ook al zijn medicijnen geven, was het laatste wat ik kon doen, want wie kent hem nou beter dan ik? En wie vertrouw ik meer dan mezelf..? Bijna 15 jaar heb ik met hem gedeeld. Waarvan ik mij maar kort zijn vrouw mocht noemen. Ze zeggen tot de dood ons scheid... Maar dat gaat voor mij niet op. Ik blijf voor altijd zijn vrouw en hij mijn man. 


 


Vorige week hebben we de eerste verjaardag van Sophie gevierd. Dit was een dag waarop papa nog meer gemist werd. Maar ik ben ervan overtuigd dat hij bij ons was. Sowieso in onze gedachten en harten.  Met mij gaat het met kleine pieken en diepe dalen. Ben blij dat het mooi weer is en ik ga er maar veel op uit. Gedachten proberen te verzetten en een 'shop therapie' toegepast. Al kan ik deze niet lang uitvoeren want dit is een dure therapie en ik ben er behoorlijk goed in... Dus ben ik ook maar flinke kilometers aan het maken. Want het is al snel 9 juni en dan gaan we de 'kippenloop' doen van 42! kilometer. Als dat lukt is 24 kilometer bergopwaarts van de Stelvio een eitje hopen we. Verder ben ik voor Sophie aan het schrijven gegaan. Ik probeer op papier het laatste jaar in woorden te beschrijven maar die zullen nooit genoeg zijn om het gevoel en de gebeurtenis te omschrijven. Ik heb een mooie canvas op haar kamer gehangen met een foto van haar papa erop. Voor ze naar bed gaat zeggen we welterusten papa en krijgt hij een dikke kus van haar. Ook gaan we regelmatig even naar het graf en ga ik een beetje lopen harken daar en even de dagen doornemen. Ik hoop dat ik het zo voor Sophie zo laagdrempelig mogelijk hou en ze er later zelf ook wat beter naar durft te vragen en er mee om kan gaan. Nu probeer ik de 'verloren' tijd met Sophie goed te maken, meer voor mezelf dan voor haar. Zij is net zo vrolijk en lief als altijd. Ik haal energie uit mijn kleine meisje en tegelijkertijd is het zo confronterend. Dingen die ik met Nico wil delen en zou moeten doen. Ik ben er van overtuigd dat alles op den duur een plekje krijgt. Maar dat kost tijd, veel tijd. Er zal altijd een litteken zitten op mijn hart. En het maakt niet uit hoe ver ik loop... De liefde van mijn leven zal ik onderweg niet meer tegenkomen al voelt dat nu nog wel zo. Lieve mensen ik wil jullie bedanken voor de lieve woorden die ik van jullie gekregen heb en ik hoop dat we een aantal van jullie gaan ontmoeten in Italië! 


Liefs van Karin 

Ik lees vol bewondering de blogs van mijn 'teamgenoten' en heb besloten om ons verhaal met jullie te delen.
Mijn naam is Karin en ik ben 28 jaar oud. Mijn man Nico van 31 jaar ken ik al ruim 13 jaar en wij zijn nu bijna 1 jaar gelukkig getrouwd. Op 1 mei 2017 is onze prachtige dochter Sophie geboren. Ons geluk was compleet... Naar wij dachten. Maar Nico kreeg wat meer last van zijn ogen en evenwicht. Ook werd hij slecht verstaanbaar en nog heel wat andere dingen. Omdat er B12 en schildklier problemen bij hem in het gezin voorkomen dachten wij hier aan. Dus even naar de internist en klaar was het weer gingen wij vanuit. Maar helaas... Bloedwaarden waren prima in orde. Dus via internist zaten wij binnen een week bij de neuroloog en 2 dagen later onder de MRI. Weer 2 dagen daarna mochten wij alweer langskomen voor de uitslag. Niet wetende dat dit ons hele leven zou veranderen. Een hersenstamtumor niet te opereren en geen zekere kans op een biopsie om erachter te komen met welk monster we te maken hebben. Nou daar ga je dan mee naar huis. Er zou overleg zijn met 2 andere ziekenhuizen om te kijken hoe of wat nu verder. Na 5 dagen moesten we terug komen en kregen we te horen dat er toch een biopsie gedaan ging worden. Nico werd direct opgenomen in het ziekenhuis en stond voor de volgende dag al op de planning voor zijn biopsie. Heel stom maar op dat moment ben je een soort van blij dat ze hem niet naar huis sturen. Na een week van voor mij heen en weer sjeezen tussen Nico en Sophie, die toen nog geen 3 maanden oud was, mocht Nico gelukkig naar huis. Dit was ook nog wel even afzien, want Nico was behoorlijk afhankelijk van mij. Maar ik had liever iedereen weer onder een dak dus ging het allemaal op de automatische piloot. Zijn behandelplan was vastgesteld op 30 bestralingen gecombineerd met een kleine dosis chemo. Dan 4 weken rust gevolgd door zwaardere chemokuren. 5 Dagen chemo en dan 23 dagen niks en dit dan 6 keer. Dus ergens eind maart zit dit behandelplan erop. Dit behandelplan is standaard voor een kwaadaardige tumor met gradatie 4. De klachten werden gelukkig snel verminderd door de Dexamethason die hij krijgt. Vorige week heeft Nico een echo gekregen voor zijn been want daar heeft hij al een week of wat last van. En dus toch trombose in zijn been. Dit is wel weer heel kl*te want weer een spuit iedere morgen terwijl het in mijn ogen niet had hoeven gebeuren. Maar ja al met al hebben we dit als gezin goed doorstaan voor zover. Zeker met ups en downs en super trots op mijn man die het toch maar 'even' moet doen. Ik weet dat hij ook weer super trots op mij is door alles wat ik doe. Ons leven zal nooit meer hetzelfde of onbezorgd zijn maar we maken er iets van al is dat een heel ander leven als wat wij ons 4 maanden geleden voor hadden gesteld.
Lieve groetjes van Karin

Activiteit

Karin van Egmond updated their profile picture
Karin van Egmond
Karin van Egmond updated their canvas photo

Donaties

Datum Naamsvermelding

Mijn team

Team: De Bergtoppers *Voor Nico*

De Bergtoppers *Voor Nico*
Klik hier voor onze teampagina.

Teamlid
Opgehaal aan donaties
18 juli 2018

wij nu al zonder onze lieve man en papa verder moeten. Dit is een onbeschrijfelijk gevoel... Daarom wil ik voor de 'Nico's van nu en van de toekomst' proberen een verschil te maken. ~Una in perpetuum *** Voor altijd samen~

€ 1540,-
18 juli 2018

ik als (schoon) zus van Karin en Nico zo mijn beste beentje voor kan zetten in de strijd tegen en onderzoek naar hersentumoren. Samen met mijn lieve, dappere zus en nicht gaan wij ervoor om zoveel mogelijk geld op te halen voor dit goede doel!

€ 988,-
18 juli 2018

De lieve man van mijn nicht helaas door deze ziekte is getroffen. We willen dat deze ziekte stopt!

€ 220,-


Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !