Ronald Bant van den Driessche
OFFLINE
€ ,-
2123

Mijn actie


Ik doe mee omdat:
Allereerst ter nagedachtenis aan mijn schoonmoeder die op 20 juli 2017 overleed na 4 weken daarvoor de diagnose glioblastoom kreeg. Daarnaast om zoveel mogelijk geld op te halen om meer en verder onderzoek naar genezing mogelijk te maken.


Samen verschil maken

Kanker is één van de grootste doodsoorzaken in Nederland. Patiënten zitten nu nog vaak onnodig lang in onzekerheid. Meer onderzoek is nodig om betere behandelingen mogelijk te maken. Om hogere genezingspercentages te creëren. Wetenschappelijk onderzoek wordt voor een groot gedeelte bekostigd uit donaties. Daarom is Stichting STOPhersentumoren.nl opgericht; We willen de best mogelijk zorg voor kankerpatiënten.

Onze missie:

Wij willen niet omgaan met kanker, wij willen genezing!

Stichting STOPhersentumoren.nl zet zich in voor hersenkanker. Onderstaand 9 jarig meisje, dochter van een patiënt, legt uit waarom; (klik op het plaatje)

ReclametekstOns statement:

"Het mag niet meer voorkomen dat bij het woord hersenkanker onherroepelijk het woord doodvonnis aan elkaar verbonden wordt."

Het donatieconcept van 3BergenTocht.nl.nl is uniek in zijn soort, want via de donatie knoppen op onze website gaan de donaties rechtstreeks en dus voor 100% naar de rekening van de kankerbestrijdingsstichting.

Mijn info

Ronald
Bant van den Driessche
18 juli 2018

Blog

Jan 4, 2018

Op mijn Facebook-pagina al een groot succes.


Dus ook hier aanbieden. De siliconen armbanden voor volwassenen en nu ook te bestellen voor kinderen. Sinds gisteren te bestellen: de sleutelhanger, met daaraan een sleutel tot genezing?


Alle artikelen te bestellen door overmaking van 3 euro pers stuk voor d armband of 3,50 euro per stuk voor de sleutelhanger, over te maken op NL24ABNA0588699918 tnv R.Bant ovv gewenst artikel, aantal en volledige naam en adresgegevens.


De artikelen zullen per post worden verstuurd met bijpassende postzegel(s) op de envelop.


Nieuw in het assortiment de grijze hersentumor awareness pin. Voor €4,50 per stuk incl verzendkosten.304revised1


 


17209329 stophersentumoren 226166682 964108543739126 9071578091887743121 n26168182 963331620483485 1508708576028378264 n

Oké,  2017 dus achter de rug.


Achter de rug? Afgesloten? In cijfers wel ja. Maar teveel gebeurd om achter de rug te laten. Het overlijden van Antoinette, heeft zo'n diep gat geslagen, het verdriet en het gemis zijn zo inmens groot. Dat bleek de afgelopen dagen. Dagen die normaal gesproken feestelijk verliepen. Eigenlijk altijd met de hele familie. Bij ons, bij Peter en Antoinette, of bij Tom en Patricia.


Dit jaar bij ons Kerst "gevierd". We deden allemaal ons best, probeerden er van te maken wat we konden. Bij elkaar, samen. Door Romy was het huis versierd. Ze vond dat we te weinig "gewoon"  deden. Ze heeft zo haar best gedaan, de lieverd. Ook haar eigen kamer, o.a. met zelf gekochte spulletjes versierd. Er waren cadeaus, veel cadeaus. De kinderen zij  ernstig verwend. Monique die de traditie van Antoinette voortzette door een eindejaarslot te kopen en deze aan Tom schonk, met enkele regels. Dit zorgde voor heel veel emotie. Mijn best gedaan op een Kerstdiner. Een Kerstdiner met mooie gerechten, erg geslaagd. Maar mijn  God,  wat miste ik Antoinette door alles heen. Die virtuele lege plek, deed zo'n pijn. Wat miste ik haar : "dat was lekker Bantje".


Zo'n pijn, zo'n gemis, zo'n groot verdriet, dat Romy s'avonds al de versiering uit haar kamer heeft gehaald. "Het is geen Kerst zonder oma", vertelde zij. De lieverd kan al zo moeilijk praten, en uit het dan zo. De mooie cadeaus konden dat gevoel, wat overigens ook niet de intentie was) niet wegnemen. Ghislaine die soms stilletjes begint te huilen om het gemis van haar super OMA!


Oud & Nieuw bij Tom en Patricia. Met eenzelfde gevoel als de Kerst. Door alles heen, het gelach om Youp, het fijne eten, het samen zijn, de spanning is voelbaar en er vloeien regelmatig tranen. Troost wodt gegeven en toost wordt ontvangen. Tranen in overvloed. Het lijkt soms een stoelendans, als het niet zo verdrietig was. En dan het magische moment. 


12 uur, we laten 2017 achter ons, en komen in een nieuw jaar. Wat zeg je op zo'n moment, wat moet je zeggen? Ik voel dat ik bang ben om te zeggen "gelukkig nieuwjaar" of "al het goede voor2018". Dat zei ik vorig jaar ook. Weer tranen in overvloed. We knuffelen en het lijkt of we elkaar niet durven loslaten op dat moment, bang om................ Het jaar 2017 zullen wij nooit meer achter ons laten. Het heeft een diep gat geslagen. Een diep gat in een familie die, ondanks soms at tegenslag, een was, er weer uit kwam. Nu zullen de littekens altijd zichtbaar en voelbaar blijven. Een mooi en intens moment was het moment die avond dat Peter, Monique en Tom met zijn 3-en armen om elkaar heen in het midden van de kamer stonden. Ik weet niet wat er gezegd is op dat moment, maar het was een zeer liefdevolle intensiteit. Met zijn 3-en zullen zij verder moeten, een leegte achterlatend. Zonder hun rots, zonder hun regelaar, zonder hun steun, zonder hun Antoinette m hun mama, hun maar ook onze matriarch.


Mijn hemel,  wat hou ik van die mensen.


2018. Een nieuw jaar. Nieuwe kansen. Maar ook dagen die komen die weer pijnlijk zullen zijn. Natuurlijk, alle dagen zullen we haar missen, maar de 1e de dag dat zij jarig zou zijn, 6 februari,  de 1e x dat Romy jarig is zonder oma, 5 maart, en zo zullen er heel veel 1e keren zijn.


Maar ook het jaar van kansen en doelen. Kansen voor mensen met een zelfde aandoening. Alle mensen die zich hiervoor hard maken, die acties opzetten om geld op te halen, diensten aanbieden om geld op te halen, die spullen verkopen om gld op te halen, die in training zijn om in juli dat andere monster te verslaan, d Stelvio. Dat allemaal voor zichzelf belangeloos doen, maar mt maar 1doel: zoveel mogelijk geld op te halen om verder en meer onderzoek mogelijk te maken naar genezingskansen van mensen met een hersentumor. Om te zorgen dat het genezingspercentage hiervan van 0,3% naar 3% gaat m naar 10% gaat, naar 30%, naar....................


Ondanks het verdriet, het gemis en de pijn, ben ik trots dat ik daaraan kan bijdragen. Trots op al die mensen die daaraan bijdragen. Maar vooral trots op mijn schoonvader Peter van den Driessche die, toen hij hoorde dat ik mij had opgegeven, hij spontaan zei: "Ik doe ook mee, ik laat jou niet alleen naar boven gaan"!


Ik, hij, wij, jullie staan er niet alleen voor. Samen gaan wij evoor dit monster te verslaan.. ieder vanuit onze eigen ervaring, ons eigen verdriet, ons eigen gemis. Maar niet alleen!

Binnenkort verkrijgbaar. Nu al te bestellen. Laat zien waar je voor staat.


Bestellen kan via PB naar mij en overmaken van 3 euro per stuk en incl verzending. Rekeningnummer bij ABN/AMRO NL24ABNA 0588699918 tbv R.Bant bij
mededeling graag naam en volledig adres vermelden. Levering vanaf 2e week december.
Na aftrek kosten, gaat de opbrengst naar de stichting via de sponsoring.



Eigenlijk zou ieder lid van deze pagina zo'n armband moeten dragen. Opdat iedereen ervan op de hoogte komt.


DELEN STAAT VRIJ.
23755531 1754302737937322 8221650053440902244 n


Okt 30, 2017

Deze schreef ik vandag voor mijn lieve, die haar moeder zo ongelooflijk mist.


Mam.......

Ja lieverd!

Maaaaaaamm.......

Ja lieverd!

 

Maaaaaaammm!

Ik hoor je niet mam!

Ik zie je niet mam!

Ik voel je niet mam!

 

Mam, ik mis jou zo!

Mam, ik kan niet zonder jou

Mam ik wil niet zonder jou!

Maaaaaaaammm.

 

Mam, zie jij dat ik jou mis?

Mam, zie jij dat ik niet zonder jou kan?

Mam, dit is toch niet leuk?

Mam, waarom?

 

Mam, waar ben jij nu?

Mam, kun jij mij zien?

Mam, voel je mijn verdriet?

Mam, waar ben jij nu?

 

Mam........

Ja lieverd!

Ik ben hier hoor!

Ik hoor, ik zie, ik voel jou!

Ik voel jouw verdriet

Ik voel het gemis

Ik voel jouw pijn.

 

Lieverd...........

Ja mam!

Ik zou je willen troosten

Ik zou jou in mijn armen willen nemen

Ik zou jouw tranen drogen

Ik zou lieve woordjes tegen jou zeggen

Ik zou jou keer op keer wiegen

 

Lieverd..........

Ja mam????

In gedachten ben ik bij jou

Bij jou en bij iedereen.

Ik zie dat je het goed doet

Van heel veraf.

van heel veraf hou ik van jou

van heel veraf ben ik bij jou

van heel veraf,arm in arm loop k met jou

van heel veraf, van heel veraf, van heel............

 

Mam?

Ja lieverd?

Mam, fijn jou gesproken te hebben

Mam, tot een volgende keer

Mam, ik hou van jou.

 

Dag mam!

 

Okt 30, 2017

 


Zo, weer even een blogje.


Tja, de titel is "Dubbele Gevoelens". Ik denk voor velen herkenbaar. Aan de ene kant allemaal heel vrolijk, heel positief. Aan de andere kant verdriet, pijn, gemis, negativiteit. Soms de dag niet doorkomen en dan opeens weer denken: "Jee is de dag al weer voorbij"., eigenlijk zonder dat je het in de gaten hebt.


Veel bezig met mij voor te bereiden op "de tocht der tochten" voor mij, het beklimmen van de Stelvio op 18 juli 2018. Fietsen, lopen, gezond eten, sponsors binnen halen. Vandaag weer een hele gulle bijdrage van mijn garage Renaultdealer van Ramshorst in Nijkerk. Mijn activity bracelet geeft heel goed aan dat het fysiek goed met mij gaat. Ik mag wat dat betreft dan ook niet klagen. Ter voorbereiding opgegeven voor de Ronde van Nijmegen in mei 2018 en de Amstel Goldrace in april. Kan ik vast wat klimmen beoefenen. Leuke dingen meemaken. Een concert van Apocalyptica vorige week maandag. Mijn oudste dochter Romy een judoka bruine band, die vrijwel ongetraind, (althans wat hardlopen betreft) een 2.3km loop doet en daar gewoon 2e wordt in een hele mooie tijd, net onder de 10 min. Allemaal leuke, positieve gebeurtenissen.


Maar onder dat laagje geluk, zit de pijn, het verdriet het gemis. Natuurlijk thuis al, met Monique en onze meisjes die hun oma zo vreselijk missen. Die geconfronteerd worden met herinneringen in hun dagelijks doen. Dat deed ik altijd met oma zo, oh weet je nog met oma. Dat soort uitspraken hoor ik zeer regelmatig. Maar ook geoon het opeens in huilen uitbarsten en dan zeggen oma zo egr te missen. Of Romy, die aangaf regelmatig stil te zitten huilen in haar bed.


Dat doet zo'n ongelooflijk pijn, dat vind ik hartverscheurend.


Maar ook mijn schoonvader en zwager. Ik zie dat zij het zo ontzettend moeilijk hebben, dat er een last op hen drukt. Het gemis bij hen is zo inmens groot, dat is nauwelijks te bevatten. Moeilijk om dan allemaal samen te zijn. Allemaal? ja allemaal, of nee toch niet. Er mist iemand. Antoinette is er niet meer. nHetb is niet meer allemaal! Verdomme, het is niet meer allemaal. Hoe moet het dan met Kerst, Oud & Nieuw? Waren we altijd allemaal bij elkaar. En nu............? 


Vaak gingen we 1x per jaar een lang weekend weg met zijn allen. Nderland, Belgie en dit jaar Frankrijk. (achteraf kijkend, warn toen al de 1e symptomen zichtbaar. Maar wie is zo gek om dat dan aan een hersentumor te linken). Ontzettend leuk en gezllig was dat altijd. Heel veel lol met zijn allen. Maar gaan we dat volgend jaar weer doen? Met zijn allen, maar zonder Antoinette? Ik moet er eerlijk gezegd nu nog niet aan denken. It hurts.


Voorlopig maar eerst eens richting Kerst gaan. We doen dit jaar met Sinterklaas even rustig en verplaatsen het naar de Kerst. 1e gezllig bij ons eten, komt Daniel, (mijn jongste zoon uit een eerdere relatie, 29 jaar en verstandelijk beperkt) ook mee. De 2e dag gaan we dan naar Peter toe met zijn allen gourmetten. Hebben vooral de meisjes altijd heel erg veel plezier in. 


En de rest? Ech de tijd zal het leren. Leef bij de dag heb ik inmiddels geleerd.


 


Muziek is een ongelooflijk belangrijk iets in mijn leven. Vandaar ook deze track van de Stones bij dit blog.


Mixed Emotionsemotions 401406 960 720


 

Activiteit

Ronald Bant van den Driessche updated their profile picture
Ronald Bant van den Driessche

Donaties

Datum Naamsvermelding


Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !