Sanne Olde Olthof
OFFLINE
€ ,-
869

Mijn actie


Ik doe mee omdat:
Ik uit eigen ervaring besef dat onderzoeken zeer belangrijk zijn.
Voor alsnog zijn er geen behandelingen waardoor ik ooit beter ga worden!
Dit moet anders!!!!
https://www.facebook.com/sannetegendehersentumor


Samen verschil maken

Kanker is één van de grootste doodsoorzaken in Nederland. Patiënten zitten nu nog vaak onnodig lang in onzekerheid. Meer onderzoek is nodig om betere behandelingen mogelijk te maken. Om hogere genezingspercentages te creëren. Wetenschappelijk onderzoek wordt voor een groot gedeelte bekostigd uit donaties. Daarom is Stichting STOPhersentumoren.nl opgericht; We willen de best mogelijk zorg voor kankerpatiënten.

Onze missie:

Wij willen niet omgaan met kanker, wij willen genezing!

Stichting STOPhersentumoren.nl zet zich in voor hersenkanker. Onderstaand 9 jarig meisje, dochter van een patiënt, legt uit waarom; (klik op het plaatje)

ReclametekstOns statement:

"Het mag niet meer voorkomen dat bij het woord hersenkanker onherroepelijk het woord doodvonnis aan elkaar verbonden wordt."

Het donatieconcept van 3BergenTocht.nl is uniek in zijn soort, want via de donatie knoppen op onze website gaan de donaties rechtstreeks en dus voor 100% naar de rekening van de kankerbestrijdingsstichting.

Mijn info

Sanne
Olde Olthof

Blog

Zet mij niet in een hokje, plaats mij niet tussen dié mensen.
Verplicht mij niet tot het dragen van een mondkapje,


Maar alles is veranderd.


Iets wat we met zijn allen kunnen omzeilen, iets wat we met zijn allen kunnen stoppen!


Voor 2020 was ik ANTI dit beleid, voor 2020 keek ik overal anders tegen aan.
Maar 2020 is mijn kanker jaar, daar waar ik mijn hele leven al bang voor was, iets waar je niets tegen kunt doen.


Vechten tot je er dood bij neer valt.
Ben ik bang om Corona te krijgen? NEE


Ben ik bang om dood te gaan aan mijn hersenkanker? JA


En dan wel, dat de reguliere zorg niet door gaat door alle Corona patiënten.
En dit zou NIET mogen!!!!!
In 2012 werd ik naar huis gestuurd met het advies, lekker door te leven want mijn tumor ging echt Niet groeien.
En daar zit ik dan; Oktober 2020, een operatie en bijna op de helft van mijn bestraling later.
En nog 12 maanden chemo in het verschiet…
En de hoop dat de aankomende 10 jaar genoeg voor mij zullen zijn.
Ik laat mij dus NOOIT meer afschepen, ook niet vanwege de corona.
Wat ik hier mee wil bereiken???
Lieve mensen, houd gewoon even rekening met andere mensen, houd je aan de maatregelingen.
Ook jullie lieve jeugd…. Want juist jullie hebben de energie om dit te kunnen!!!!
En als je dan je Opa & Oma even belt, voor advies en tips, zullen zij die jou geven.
Zij hebben namelijk een avond klok gekend, angst en vele vele ergere dingen.
Neemt niet weg dat ik werkelijk met iedereen mee leef die een bedrijf hebben die hier onder lijd.
Want de maatregelingen stroken niet in mijn ogen. Ik denk dat de vele mensen die overal tegen in willen schoppen even moeten bijdraaien.
Lieve mensen nogmaals, houd je even aan de maatregelingen, doe het voor al die mensen waarbij de reguliere zorg gewoon niet uitgesteld mag worden.
Dit kan namelijk een verschil betekenen tussen leven en dood!

Wanneer ik s’morgens in de spiegel kijk, zie ik mijzelf niet.
Maar dit is al een tijdje zo.
Ik zie mijzelf al een tijdje niet meer in de spiegel.
Kilo’s, wallen, haar wat niet meer groeit en dat bleke gezicht.
Als ik dan blijf volhouden dat ik er schijt aan heb, wat anderen erover zeggen, helpt het me in ieder geval een beetje te accepteren.
Maar valt dit wel te accepteren? Moet ik dit wel accepteren?
Die saaie dikke doos, is natuurlijk niet iets om trots op te zijn, en dat maakt dat ik me lelijk voel.
En wanneer je je lelijk voelt, dan ben je pas echt ziek.
Ik besef me maar al te goed dat er honderden, dan wel duizenden mensen in dezelfde positie zitten, maar vooral misschien nog wel erger.
Mensen die geen haar meer hebben, een lichaamsdeel moeten missen, niet meer kunnen zijn wie ze willen zijn.
Hoe kan het, dat we ons zelfrespect zo verliezen, bij het ziek zijn?
Gelukkig, heb ik de meeste dagen een gevoel van geluk.
Geluk hier te zijn, geluk met mijn vrienden & familie.
Met al mijn dromen die werkelijkheid geworden zijn.
Maar sommige dagen, voel ik mij juist zo klein, lijkt de tijd stil te staan en het geluk ver weg.
Van ziek zijn word je lelijk.
Maar word je wel lelijk van ziek zijn?
Volgens mij maakt ziek zijn je juist mooi, dit zou ik zelf wel tegen iedereen die ziek is zeggen.
De oerkracht die er bij mensen boven komt, de realisatie van het leven, van het nu.
Ik zou het iedereen willen geven, dat elk klein zeur dingetje; zoals bijvoorbeeld je uiterlijk er niet toe doet.
Mijn drang om te overleven is gelukkig veel vaker aanwezig, dan de onzekerheid over dat wat er niet toe doet.
En toch zou ik zo graag dat hippe vlotte lekkere wijf zijn waar mijn man ooit voor is gevallen…
Wie weet…. Een doel voor 2021

Waar zijn we in godsnaam voor aan het testen?


Als ik maandagochtend op sta, voel ik mijn keel trekken, en mijn hoofd geeft ook aan dat ik een onrustige nacht heb gehad.
Mijn neus loopt vol en ik blijk verkouden.
De mensen die mij kennen, weten dat ik met mijn scheve-neus wel 10x per jaar verkouden ben.
Beetje rustig aan doen, én echt ergens komen, doe ik deze periode toch al niet.


Dinsdag blijk ik toch wel meer dan een verkoudtje te hebben. Amper geslapen en door de extreme hoofdpijn doet ook mijn hele gebit pijn.
Bukken gaat niet, want daardoor ontstaat een helse pijn.
Toch maar even de huisarts bellen, want a.s vrijdag staat er een gesprek met de oncoloog gepland over de chemo die ik ga krijgen en maandag begint mijn bestraling.


De huisarts legt rustig uit dat hun niet testen, en ik beter niet naar de praktijk kan komen, ik moet gewoon “even” de GGD bellen via het landelijke nummer en een afspraak maken voor een testje.
Éven de GGD bellen gaat echter niet op dit moment, de vrouw van het bandje geeft aan dat door té veel drukte er op dit moment geen afspraken gemaakt kunnen worden om je te laten testen.
Via Google kom ik op een website waarbij je je online kunt opgeven, helaas nergens meer een plekje.
Of ik niet even langs een test straat kan rijden, jawel maar de dichtstbijzijnde teststraat met een plekje vrij is gewoon 2uur rijden en met het geluk dat ik heb, zul je zien, géén plekje


Met mijn handen in het haar, na mijn goede gedrag om uit voorzorg te laten testen, bel ik mijn arts in het UMCG.
Ja mevrouw Olde Olthof, het kan prima gewoon een griepje zijn, maar het is goed dat u zich even voor de zekerheid wilt testen.
Wij hebben wel ruimte, en ik zet je in het systeem.
Voor 12u aanwezig zijn, morgen!


En daar ga ik, met niet alleen griep maar ook barstende koppijn, mijn neusspray vast in mijn rechterneusgat, en met een doos paracetamol & keelsnoepjes op naar Groningen.
Netjes mondkapjes in geslagen, en met een pot desinfectie op naar het test centrum.


Nou ja eerder, oorlogs gebied, als je al niet bang bent voor Corona, wordt je het hier wel!!
Deze mensen zijn strenger dan de strengste wiskunde leraar van vroeger.
Want wat blijkt.... de arts die mij telefonisch zo fijn te woord had gestaan, had zich vergist in de tijd.


Alle patiënten die geopereerd gaan worden in het UMCG, moeten de dag ervoor op Corona getest worden.
Deze mensen hebben “let op” géén klachten...
Dit betekende dat ik zonder pardon zo weer; zonder test op straat wordt gezet.
Want ik mag niet in dit “schone” gebouw zijn.


Tuurlijk snap ik dat, een operatie is al spannend genoeg, laat staan dat zo’n domme paardentandarts er even Corona bij op gooit!


Na een klein uurtje gewacht te hebben, mocht ik dan eindelijk, nog even snel voor de pauze getest worden.


Alle Jezus...... daar wordt toch even een wattenstaaf in je neusgat geport, die wattenstaaf van een soa test is er niks bij.
De aardige en zeer jonge arts, grapt; ik kietel even je hersenen dit kan zeer doen.
Ja lul, daar zit een hersentumor ?????
Waarna ik mijn kokhals kunsten even mocht laten zien, en geloof mij... ik kan echt wel dingen tot mij nemen ??


Al met al, een heel avontuur om je simpel even op iets te laten testen, puur uit voorzorg.
Om andere mensen niet in gevaar te brengen.
Maar apenkooi op school was makkelijker hoor!


En tot slot, ik ben echt niet vòòr alle Corona maatregelen, ik bent tegen het sluiten van alle horeca, theater en alle andere ondernemingen.


Ik ben geen Rutte fan, en ik ben ook van mening dat de politiek dit goed gebruikt om hun slinkse plannetjes erdoor te drukken.


Maar de #ikdoenietmeermee valt zo niet op zijn plek op dit moment!
Laten we alle ouderen & zieke mensen alsjeblieft beschermen!


Ik doe wel mee, althans ik laat mij testen, blijf thuis bij klachten, en ik draag dat mondmasker want ik wil weer GEWOON leven!!
Zo gewoon als dat voor mij nog gaat worden.


Liefs Sanne

Aug 30, 2020

Als ik mijn gedachten nu op papier zou moeten zetten, ziet het er als volgt uit;


Ksdkdhsfiwuyr98y239yqwkahjlndkds cuiafhiubwyex8qwetbx6. 8W9EFYSZKHFIUHDF7WYR 37 SUKFDSJHFLSIU98YI. Asdfjhasdufawe7yr7wer7ew7ryzjfd f 7wery87yr8ywhsdf!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Tja, je kunt er niks van maken, zo voel ik mij ook een beetje.
Afgelopen vrijdag kreeg ik dan de uitslag van mijn 1e mri na de operatie, en deze was niet goed.
Helaas is er te veel tumor blijven staan, en hiervoor is het advies om toch een traject van chemo & bestraling te gaan starten.


Slik, dit moet ik even verwerken. Zo niet verwacht.
Net lekker weer aan het werk, genieten van onze plek en dan dit…


Kut kanker, het schopt je, het slaat je, het stompt je…
Maar nu ga ik die Kut kanker even kei hard terug kicken!!


Daar waar ik al een aantal fases heb gehad; Janken, kei hard janken op mijn zelfgemaakte spotify playlist “lekker janken”
Mijn biologisch/ecologisch/vega fase; was vooral heel zielig voor Wessel hahaha
De onderzoeksfase waarbij ik elk seizoen van “over mijn lijk” heb gezien, kan ik ook niet aanraden.


Gelukkig heb ik geen boze fase gehad, het voelt niet als oneerlijk en ik ben niet teleurgesteld.
Ik ga namelijk nog LANG niet dood.
En ik las laatst een prachtige tekst:
“Het overkomt iemand, die het aankan”
En ik kan dit zeker weten aan!


Ik was net in mijn “levenshaast” fase, alles doen om maar te voelen dat ik leef.
Hoog, hard, snel en gek…
Eigenlijk moest iedere dag bijzonder zijn.
Maar de uitslag van de MRI doet me toch even weer met beide voeten op de grond zetten.
Niet iedere dag kan bijzonder zijn, en levenshaast is niet de manier van hier mee omgaan.
Dus even weer terug naar de rust.

Aug 30, 2020

2009 was het jaar dat ik hem ontmoete.


Na zoveel jaar met hoofdpijn, uitval en flauwvallen kwam er eindelijk uit een mri wat de oorzaak was.


Een hersentumor....


De grond zakt onder je vandaan.


Gelukkig na alle controle blijkt hij goedaardig en er volgt een controle traject tot in 2012.


Dan wordt ik gezond verklaard, goedaardig en groeit niet, zal wel zo blijven! 


Tot eind 2019... een signaal in mijn hersenen geven aan dat er iets niet goed zit...


Weer die controle.


Op de uitslag dag, zit ik daar alleen, vooraf aan mijn lange werkdag in Brabant.


En dan.... weer die grond onder je vandaan.


De tumor is gegroeid, verweven, ziet er niet goed uit...


Weer een traject in, een operatie, en een kweek....


De uitslag van de kweek was nu goed...


Toch..... krijg ik hét gesprek met de chirurg...


Een kanker waar ik nooit meer schoon van wordt.


De rest van het gesprek hoor ik vaag... 


In mijn ooghoek zie ik Wessel die zijn trui uit trekt, knal rood en vol zweet.


Angst zweet...


De chirurg verteld mij dat ik waarschijnlijk mijn pensioen niet ga mee maken....


Ik heb nog 10tallen jaren...


Gelukkig denk ik, ik ga nu niet dood...


Toch voelt het alsof ik geraakt ben door een sloopkogel! 


100 meter verderop klap ik neer... 


Jezus... het leven is nu!!! 


Ik moet NU leven.... 


Ik moet Gaan!!!! 


Ik moet Doen!!! 


Pffffff adem.... lucht.... fuck 

Activiteit

Sanne Olde Olthof updated their profile picture
Sanne Olde Olthof
Sanne Olde Olthof updated their canvas photo

Donaties

Datum Naamsvermelding


Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !