Het begin van een ander leven
Karin van Egmond - Nov 15, 2017
Ik lees vol bewondering de blogs van mijn 'teamgenoten' en heb besloten om ons verhaal met jullie te delen.
Mijn naam is Karin en ik ben 28 jaar oud. Mijn man Nico van 31 jaar ken ik al ruim 13 jaar en wij zijn nu bijna 1 jaar gelukkig getrouwd. Op 1 mei 2017 is onze prachtige dochter Sophie geboren. Ons geluk was compleet... Naar wij dachten. Maar Nico kreeg wat meer last van zijn ogen en evenwicht. Ook werd hij slecht verstaanbaar en nog heel wat andere dingen. Omdat er B12 en schildklier problemen bij hem in het gezin voorkomen dachten wij hier aan. Dus even naar de internist en klaar was het weer gingen wij vanuit. Maar helaas... Bloedwaarden waren prima in orde. Dus via internist zaten wij binnen een week bij de neuroloog en 2 dagen later onder de MRI. Weer 2 dagen daarna mochten wij alweer langskomen voor de uitslag. Niet wetende dat dit ons hele leven zou veranderen. Een hersenstamtumor niet te opereren en geen zekere kans op een biopsie om erachter te komen met welk monster we te maken hebben. Nou daar ga je dan mee naar huis. Er zou overleg zijn met 2 andere ziekenhuizen om te kijken hoe of wat nu verder. Na 5 dagen moesten we terug komen en kregen we te horen dat er toch een biopsie gedaan ging worden. Nico werd direct opgenomen in het ziekenhuis en stond voor de volgende dag al op de planning voor zijn biopsie. Heel stom maar op dat moment ben je een soort van blij dat ze hem niet naar huis sturen. Na een week van voor mij heen en weer sjeezen tussen Nico en Sophie, die toen nog geen 3 maanden oud was, mocht Nico gelukkig naar huis. Dit was ook nog wel even afzien, want Nico was behoorlijk afhankelijk van mij. Maar ik had liever iedereen weer onder een dak dus ging het allemaal op de automatische piloot. Zijn behandelplan was vastgesteld op 30 bestralingen gecombineerd met een kleine dosis chemo. Dan 4 weken rust gevolgd door zwaardere chemokuren. 5 Dagen chemo en dan 23 dagen niks en dit dan 6 keer. Dus ergens eind maart zit dit behandelplan erop. Dit behandelplan is standaard voor een kwaadaardige tumor met gradatie 4. De klachten werden gelukkig snel verminderd door de Dexamethason die hij krijgt. Vorige week heeft Nico een echo gekregen voor zijn been want daar heeft hij al een week of wat last van. En dus toch trombose in zijn been. Dit is wel weer heel kl*te want weer een spuit iedere morgen terwijl het in mijn ogen niet had hoeven gebeuren. Maar ja al met al hebben we dit als gezin goed doorstaan voor zover. Zeker met ups en downs en super trots op mijn man die het toch maar 'even' moet doen. Ik weet dat hij ook weer super trots op mij is door alles wat ik doe. Ons leven zal nooit meer hetzelfde of onbezorgd zijn maar we maken er iets van al is dat een heel ander leven als wat wij ons 4 maanden geleden voor hadden gesteld.
Lieve groetjes van Karin


Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !